عطاي عزير ، خبرنگار دوست داشتني ،‌ آري جان من و تو در اين عالم بي‌معنا و در اين مرز بي انتها زماني ارزش سپردن به دست حادثه مي‌يابد که در تأييد کساني برآيي ، پايت بيهوده کفش ديگران را لمس نکند و چشمانت درويش تا دنياي خود آباد کني . آري اين عدالت مردان سالهاست منششان با من و تو اين گونه است ؛ ما نيز همچون همان تکه کاغذ‌هاي يادداشتمان چون جاي نگارش بر پيکر نحيفمان تمام شود ، فراموش مي‌شويم . عطا جان بهانه‌ات کردم تا بگويم نام خبرنگار امروز نه براي افشاي حقيقت که براي احتزاز نام‌ است . ديگر چون تو کسي خطر نمي‌کند و اگر بکند حتماً ريگي به کفش دارد که مگر مي‌شود آدم براي آگاهي ديگر جان طعمه مرگ کند .

کاش وجدان در رزوگار ما اينگونه کسل و خواب آلوده نبود ، کاش جان آدمي در وطنم به ارزاين بي‌ارزشي نبود و کاش مي‌دانستند ‌" يک نفر دارد ميکند بيهوده جان قربان " .

روزت مبارک ، جانت سلامت و دردت بر سر بيدرد کساني که فراموش ميکنند رسم زندگي ،‌ انسان بودن است و رسم خبر نگاري ،‌ صداقت .

مصطفي مستور را با داستن کوتاه "روی ماه خداوند را ببوس " (نشر مرکز؛ تهران؛ 1379) شناختم ، نويسنده‌اي جوان با قلمي روان و متفاوتر از آثار معاصر ، برايم خيلي خوشايند بود ، خوشم اومد و ايشان را بخاطر اين کار تحسين مي‌کنم ، ديروز در نشر ثالث ، داستان جديدشان به اسم « من گنجشک نيستم » رو ديدم و بدون اينکه به تيتر پرفروشترين کتاب هفته توجه کنم، خريدمش ، چند ساعت بيشتر تمام کردنش طول نکشيد ، از آنجا که گفتن من تأثيري روي فروش نداره مي‌گم که من زياد خوشم نيادمد ، يه جوراي معلق بود ، شايد هم به خاطر اينکه مطمئنم مستور مي‌توانست بهتر به اين داستان بپردازه و ....

« تکتونيک احساسي »  يا به تعبير خانم حائري عشق لرزه اگرچه به زيبايي دو داستان ديگر امانوئل اشميت ( خورده جنايت‌هاي زن و شوهري و نواي اسرار آميز ) مرا تحت تأثير قرار نداد ، ولي وجود دو نکته زيبا که با ذوق و قريحه استادانه اشميت پرداخته شده بود موجب شد تا آنچه را که به سادگي سال‌ها به سبب روزمرگي به دست فراموشی سپرده  بودمش ياد‌آورم شود که ؛ اولاً ؛ غرور مُسري ست و اگر يکي بهش مبتلا بشه اون يکي هم فوراً بهش گرفتار مي‌شه ( ع‌ل‌؛ ص122 / ت : شهلا حائري) . دوم  اعتماد ، اعتمادي که بايد به خاطرش خيلي چيزها رو مثل آبنبات قورت داد و شايد هم به سازي نا خوشايند رقصيد و فراموش نکرد که براي ما حقايق را قورت داده‌اند و به ساز ناکوک ما رقصيده‌اند . امانوئل والاترين نوع اعتماد رو به نمايش مي‌گذارد ، اعتماد مادر به فرزند و برعکس آن  ! و نشان می دهد عشقي پایدارست که از روي اعتماد و نه از روي آزمون و خطاست ، عشقي که سبب مي‌شود ريشارد حرف‌هاي الينا را باور کند ‌، به او ، به خودش و به زمانه و با بي توجه به تمامي گزافه‌گويي‌ها فرصت ساخت بنایي براي زندگي آرام را بدهد ،‌ و در پايان با نشان دادن عشق ديان ، دياني که حالا مفهوم زندگي را بهتر و عميق تر درک مي‌کند و همچون مادري دلسوز فرزندش دردانه اش خوش  بختي او حتي در کنار ديگري و با اطلاع از فراموش‌ شدنش طلب مي‌کند .  

حال از تمامی دوستان و صاحب نظران تقاضا دارم با ارسال نظرات - راهنمایی ها و تجارب خود در این زمینه مرا یاری دهند که انشاء الله با استفاده از نظرات شما ( با ذکر نام ) جهت بررسی و یافتن راهکارهای مناسب در راستای ارتقاء سطح مدیریت در ایران  تهیه نماییم .

                                          « سیمین بهبهانی »

بازآمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم
وین چرخ مردم خوار را چنگال و دندان بشکنم

                                 لبخند به لب

                                    سرخی لبانش شفق

                                                می رود تا جای دگر

                                                                کودکی نور را احساس کند !

ماه به سر بسته چارقد پرچینش

                 آرام و رام می نوازد بی صدا

                                  لالایی مستاه زیبایش

                                                 تا فرزند زمین خواب را احساس کند !

 لحظه ای کوتاه !

              ای کاش غیرتی بود بر ما

                         تا برداشته بر تربت خاک

                                            آرام آرام قدمی

                                                       شاید که زمین هم

                                                               آرامشی احساس کند !

------------------------------------------------------------------------------

پینوشت : این شعر رو ( اگر بشه بهش گفت شعر ) وقتی سال اول دبیرستان بودم گفتم . چند روز پیش وقتی داشتم انباری رو تمیز می کردم چشمم به دفتر شیمیم خورد که این شعر و چند شعر دیگم تهش نوشته  بودم . یادش بخیر

دانلود : کتاب ایام آور عاشورا از سید عطاءا.. مهاجرانی

منبع : http://www.myhut.blogfa.com/